تکتا | Tacta

هدف بازی فکری تاکتا

کارت‌های خود را طوری چیدمان کرده و به کارت‌های دیگر متصل کنید که نقطه‌های روی کارت‌های رقبا پوشانده شده و نقطه‌های روی کارت‌های شما بیشتر و بیشتر به چشم بیایند.

پس از بازی شدن آخرین کارت، بازیکنی که بیشترین نقطه‌های “آشکار” (قابل رویت) را داشته باشد، برنده‌ی بازی خواهد بود.

اجزاء بازی فکری تاکتا

کارت آغاز // 108 کارت بازی (6 دکِ 18-کارتی در 6 رنگ مختلف [دک = دسته‌کارت])

نماد-نگاری برای تشخیص دک‌ها و کارت‌های مختلف:

سفید // آبی // سبز // نارنجی // صورتی // بنفش // قرمز

درباره کارت‌ها

اَشکال کناره / مثلث‌ها، مستطیل‌ها و مربع‌های توخالی و توپُر.

دو-رو (دو-رویه) / تصویرِ پُشت هر کارت = تصویرِ روی کارت در آینه!

نقطه‌ها / هر نقطه 1 امتیاز نصیب‌تان می‌کند!

عدد و خال / عدد = تعداد کُلّ نقطه‌ها * خال = یک دایره، مربع یا مثلث کوچک، رسم‌شده به دُور عدد * نکته: خال‌ها فقط در “شیوه‌های دیگرِ بازی” مورد استفاده قرار می‌گیرند.

نماد افزوده برای تشخیص رنگ

نمادهایی برای تشخیص آسانِ رنگ کارت‌ها (6 دِک در 6 رنگ مختلف).

آماده‌سازی بازی  فکری تاکتا

1) یک میز (یا یک محوطه‌ی) بزرگ، پهن و باز برای بازی انتخاب کنید. لبه‌های میز، مرزهای صفحه‌ی بازی را مشخص می‌کنند -کارت‌ها نمی‌توانند از لبه‌های میز فراتر بروند!

(!) اگر محوطه‌ی بازی‌تان کوچک است، صفحه 7 – “فضای محدود” را ببینید.

2) کارت آغاز را در مرکز میز (محوطه‌ی) بازی بگذارید.

3) کارت‌ها را بر اساس رنگ یا نمادشان، به دک‌های جداگانه تقسیم کرده و یک دک را برای خود انتخاب کنید.

اگر کمتر از 7 بازیکن در بازی حاضرند، هر بازیکن باید بازی را با 18 کارت آغاز کند (یک دِک رنگی کامل برای هر بازیکن).

(!) برای گروه‌های بزرگ‌تر، صفحه 7 – “بازی تیمی” را ببینید.

4) دک مخصوص خود را بُر زده و در دست بگیرید. هرگز کارت‌های‌تان را باد ندهید و دید نزنید! در طول بازی، کارت‌ها را در دست داشته باشید و فقط و فقط کارتِ رویی یا کارتِ زیری را بازی کنید.

روش بازی 

بازیکنی که کارت رویی یا کارت زیری دک‌اَش از همه‌ی کارت‌های رویی و زیریِ سایر بازیکنان کوچک‌تر است، بازی را آغاز می‌کند. در صورت بُروز تساوی، بازیکنی که مجموع کارت رویی و کارت زیری‌اَش، کوچک‌تر از مجموع کارت‌های بقیه است، بازی را آغاز می‌کند.

1) کارت رویی یا کارت زیریِ دک‌تان را برای بازی انتخاب کنید.

2) کارت انتخابی‌تان را برای متصل کردن به کارت آغاز و پوشاندنِ یکی از اَشکال روی آن، به هر طریقی که لازم است، بچرخانید، بگردانید یا پُشت‌ورو کنید. وقتی که اَشکالِ دو کارت منطبق و هم‌راستا می‌شوند، طرح کارت زیرین، “ادامه‌دار” (ناگُسسته) به نظر می‌رسد.

3) بازی در جهت ساعت‌گرد (از راست به چپ) ادامه پیدا می‌کند. از این‌جا به بعد، بازیکنان می‌توانند -با رعایتِ “شایدها و نشایدها”ی صفحات 4 و 5- هر شکلِ همخوان و هم‌راستایی را که در هر کدام از کارت‌های موجود در محوطه‌ی بازی تشخیص دادند -فارغ از رنگ و نمادش- بپوشانند.

شایدها

* می‌توانید کارت‌ها را بچرخانید، بگردانید و پُشت‌ورو کنید.

* در طول بازی، اگر کارت‌های “درست-جای‌گذاری‌شده” نامرتب و غیر-هم‌راستا شدند، به آرامی تکان‌شان داده و به جای درست برِشان گردانید.

(!) طرح کارت‌های زیرین باید “ادامه‌دار” (ناگُسسته) به نظر برسد.

* هر کارت را در اتصال با کارت‌های قبلی و با هم‌پوشانیِ یک شکل همخوان، بازی کنید.

* اگر نوبت شماست و هیچ حرکت خاصی ندارید که انجام بدهید، می‌توانید کارتی را مستقیماً -بدون آن که هیچ کارت دیگری را لمس کند- بر روی میز (در محوطه‌ی) بازی بگذارید!

* فارغ از این که اَشکال کناره، نقطه‌ای در خود دارند یا توخالی هستند، هر کارتی را می‌توانید متصل کرده یا بپوشانید -فقط کافی است که اَشکال، منطبق، همخوان و هم‌راستا باشند.

(!) اَشکال نقطه‌دار می‌توانند اَشکال توخالی را بپوشانند و اَشکال توخالی نیز می‌توانند اَشکال نقطه‌دار را بپوشانند!

* اگر در هر لحظه از بازی متوجه شدید که کارتی به شکل “غیر-قانونی” جای‌گذاری شده‌اَست، باید آن را از محوطه‌ی بازی خارج کنید… البته به شرط آن که کارت دیگری بر روی آن قرار نگرفته باشد!

* در هر نوبت، فقط به یک کارت متصل شوید.

(!) لبه‌های کارت‌ها می‌توانند به آرامی بر هم مُماس شوند امّا نباید اَشکال یا نقطه‌ها را بپوشانند.

نشایدها

* متصل کردن یا پوشاندن اَشکالی که دقیقاً منطبق و هم‌راستا نیستند!

* متصل کردنِ اَشکالی که اتصال‌شان باعث شکست و گُسست در طرح کارت زیرین می‌شود!

* بازی کردن هم‌زمانِ بیش از یک کارت!

(!) همین‌طور متصل کردن یا پوشاندنِ بیش از یک شکل همخوان و هم‌راستا!

* متصل کردن اَشکالی که همخوان نیستند!

* برداشتن یا تکان دادنِ کارت‌های “درست-جای‌گذاری‌شده”!

* تغییر مکان یا تنظیم مجدد یک کارت، پس از جای‌گذاری در محوطه‌ی بازی!

پایان بازی

وقتی که بازیکنان همه‌ی کارت‌های دک‌شان را جای‌گذاری (چیدمان) کردند، بازی به پایان رسیده و امتیازشماری آغاز می‌شود.

امتیازشماری

هر بازیکن، تعداد “نقطه‌های آشکار” خود را می‌شمارد و سپس -برای رعایت نهایت عدالت!- تعداد نقطه‌های آشکارِ نفر سمت راست خود را نیز بررسی می‌کند!

* اگر در هنگام امتیازشماری، کارت “نادرست-جای‌گذاری‌شده”ای پیدا شد، کافی است آن را از بازی بیرون بگذارید؛ هر “نقطه‌ی آشکار”ی که به آن کارت “نادرست” متصل بوده، کماکان در امتیازشماری به حساب خواهد آمد.

* بازیکنی که بیشترین نقطه‌های آشکار را داشته باشد، برنده‌ی بازی است!

* در صورت تساوی، پیشنهاد می‌شود بازیکنان مردانه دست بدهند و لذت پیروزی را با هم شریک شوند!

(!) اگر اصرار دارید که حتماً یک برنده داشته باشید، یا دوباره بازی کنید یا -از بین مساوی‌کنندگان- بازیکنی را که نوبت‌اَش جلوتر از دیگران بوده، برنده اعلام کنید!

نمونه امتیازشماری

سبز: 8 امتیاز // قرمز: 7 امتیاز

بنفش: 7 امتیاز // آبی: 5 امتیاز

صورتی: 5 امتیاز // نارنجی: 0 امتیاز

دوست دارید بیشتر خوش بگذرانید؟!

* دسته‌جمعی تصمیم بگیرید که چند دُور بازی کنید!

* اگر دوست دارید بازی را طولانی‌تر کنید، خوب است که امتیازی برای پیروزی نهایی تعیین کنید؛ ما امتیاز 100 را پیشنهاد می‌کنیم!

شیوه‌های دیگر بازی

فضای محدود

در هر دُور، از یک “خال” استفاده کنید (مربع، دایره یا مثلث). 3 دُور بازی کرده و با محاسبه‌ی مجموع نقطه‌های آشکارِتان در 3 دُور، برنده را مشخص کنید!

دُور سُرعتی

قوانین استاندارد بازی پابرجا هستند… مُنتها بازیکنان، یک یا دو “خال” را حذف می‌کنند تا زمان کُلّی بازی را کاهش دهند. امتیازشماری نیز درست مثل امتیازشماری استاندارد است.

بازی تیمی

برای گروه‌های بزرگ، ما “بازی آزاد” را پیشنهاد می‌کنیم -که برای تیم‌های 2 نفره‌ای که هر کدام 1 دک داشته باشند، بسیار مناسب است. دک را بُر زده و به هر بازیکن 9 کارت بدهید؛ هم‌تیمی‌ها نباید کنار یکدیگر بنشینند. برای قوانین بازی، پایین همین صفحه – “بازی آزاد” را ببینید. اگر با قوانین استاندارد بازی می‌کنید، سعی کنید هر نوبت، طولانی‌تر از 10 ثانیه نشود تا بازی از ریتم نیفتد!

بازی آزاد

در این روش، چیزی به نام “نوبت” وجود ندارد! با شمارش معکوس – 3، 2، 1، شروع کنید! همه‌ی بازیکنان می‌توانند هم‌زمان کارتی را بر روی کارت آغاز بگذارند. با بالاترین سرعت ممکن بازی کنید… مُنتها “شایدها و نشایدها” را فراموش نکنید! ضمناً شما اجازه ندارید روی یکی از کارت‌های خودتان، کارتی بازی کنید! وقتی که یکی از بازیکنان، آخرین کارت خود را بازی کرد، بازی بلافاصله به پایان رسیده و امتیازشماری آغاز می‌شود.

خرابکاری (کارشکنی)

این شیوه را با دو “خال” بازی کنید. یک خال از دک‌تان انتخاب کرده و تحویل رقیب سمت چپ‌تان بدهید. دک جدیدتان را -که حالا دربردارنده‌ی یک خال از کارت‌های شما و یک خال از کارت‌های رقیب است- بُر بزنید. شما با کارت‌های خود و کارت‌های رقیب بازی خواهید کرد امّا مثل بازی استاندارد: فقط و فقط کارت‌های خودتان امتیاز نصیب‌تان خواهند کرد.